ENERGETYKA, RYNEK ENERGII - CIRE.pl - energetyka zaczyna dzień od CIRESłownik pojęć
Właścicielem portalu jest ARE S.A.
ARE S.A.

SZUKAJ:



PANEL LOGOWANIA

X
Portal CIRE.PL wykorzystuje mechanizm plików cookies. Jeśli nie chcesz, aby nasz serwer zapisywał na Twoim urządzeniu pliki cookies, zablokuj ich stosowanie w swojej przeglądarce. Szczegóły.


POJĘCIA POLSKIE
# A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Zintegrowane planowanie zasobów energetycznych (ang. Integrated Resource Planning - IRP)
Zintegrowane planowanie zasobów energetycznych (ang. Integrated Resource Planning - IRP) - jest to metoda planowania rozwoju stosowana w energetyce, oparta na dwóch podstawowych zasadach: minimalizacji kosztów działalności (ang. Least-Cost Planning-LPC), minimalizacji degradacji środowiska naturalnego. Podstawowym celem zintegrowanego planowania zasobów energetycznych jest znalezienie takiej struktury opcji podażowych (źródeł wytwarzania energii, źródeł zaopatrzenia w energię) i opcji popytowych , która zapewniłaby pokrycie prognozowanego zapotrzebowania na energię, przy najniższych całkowitych kosztach, zachowaniu wymagań dotyczących niezawodności zasilania odbiorców finalnych oraz przy spełnieniu ekologicznych i paliwowych ograniczeń rozwojowych. W odróżnieniu od tradycyjnych metod planowania, w IRP zakłada się równorzędne traktowanie zasobów energetycznych po stronie podaży oraz popytu, co umożliwia określenie optymalnego portfela źródeł wytwarzania lub zakupów energii , który może zapewnić istotne korzyści przedsiębiorstwu energetycznemu jak i odbiorcom. Strona podażowa obejmuje wytwarzanie, przesył i dystrybucję energii elektrycznej. Strona popytowa uwzględnia programy sterowania popytem (ang. Demand Side Management-DSM), które modyfikują okresy i poziom zapotrzebowania u odbiorców końcowych na moc i energię elektryczną. Metoda IRP pozwala na równoczesne rozpatrywanie źródeł energii elektrycznej po stronie podażowej oraz efektów racjonalizacji zużycia energii po stronie popytowej, wynikających z zastosowania programów sterowania popytem. IRP jest innowacją w podejściu do zagadnienia planowania, w stosowanych metodach i zakresie danych, jakie przedsiębiorstwa energetyczne używają do planowania. Proces zintegrowanego planowania może się znacznie różnić w poszczególnych przedsiębiorstwach energetycznych, ponieważ ich sytuacja i środowisko planistyczne są odmienne. Dlatego nie ma jednego, uniwersalnego wzorca planu zintegrowanych zasobów energetycznych, który mógłby być zastosowany we wszystkich przedsiębiorstwach energetycznych. Przedsiębiorstwa energetyczne definiują różne cele dla IRP, na przykład głównym celem definiowanym przez spółki dystrybucyjne jest określenie optymalnego portfela zakupów energii elektrycznej zapewniającego: minimum kosztów działalności, substytucję źródeł oraz niezawodność zasilania. Metoda IRP została opracowana na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych w USA. Została powszechnie przyjęta w USA, Kanadzie i szeroko jest stosowana w krajach Europy Zachodniej, Skandynawii oraz Australii. W ostatnich latach jest ona również wdrażana w krajach Europy Środkowej i Wschodniej. Różnice pomiędzy tradycyjnym planowaniem a IRP Tradycyjne planowanie - charakterystyczną cechą tej metody planowania w energetyce była dominacja kryteriów technicznych (niezawodność zasilania). Do podstawowych cech tradycyjnego planowania można zaliczyć: Koncentrację uwagi na dużych jednostkach systemowych (po stronie podażowej). Traktowanie planowania jako wewnętrznej funkcji wydziałów planowania operacyjnego i finansowego. Podporządkowanie planowania zasadzie niezawodności zasilania. Zintegrowane planowanie zasobów - metoda uwzględnia kryteria ekonomiczne w procesie optymalizacji portfela wytwarzania (źródeł zaopatrzenia). Do podstawowych cech tej metody można zaliczyć: Rozpatrywanie prawdopodobnych opcji podażowych obejmujących: jednostki, które stanowią własność przedsiębiorstwa energetycznego, niekonwencjonalne źródła energii, opcje / programy zarządzania popytem, gospodarkę skojarzoną, zakupy energii od niezależnych producentów, ulepszenia w przesyłaniu i dystrybucji. Rozszerzenie zakresu podmiotowego - w planowaniu uczestniczy wiele wydziałów przedsiębiorstwa energetycznego, klienci i niezależni eksperci. Zróżnicowane kryteria selekcji zasobów i kosztów: ceny, wartość wymagana stopa zyskowności, koszty usług energetycznych, wpływ na środowisko, konkurencja, ryzyko i niepewność, różnorodność dostępnych paliw. Ważnym elementem odróżniającym IRP od tradycyjnego planowania w przedsiębiorstwie energetycznym jest uwzględnianie programów zarządzania popytem (DSM). Podstawowe elementy metody IRP Mimo różnic w sposobach stosowania przez poszczególne przedsiębiorstwa energetyczne, IRP charakteryzuje się jednak pewną liczbą wspólnych elementów. Najważniejsze składowe procesu IRP to: Analiza sytuacyjna - analiza wewnętrznej i zewnętrznej sytuacji przedsiębiorstwa, zestawienie i opis słabych i silnych stron, pojawiających się możliwości i zagrożeń, które będą stanowić podstawę określenia wymaganych modyfikacji krzywych obciążeń. Prognoza zapotrzebowania - metoda IRP wymaga opracowania długoterminowej prognozy zapotrzebowania na energię i kształtu krzywej obciążenia. Podstawowym warunkiem w prognozowaniu zapotrzebowania jest zapewnienie, aby założenia (tj. liczba gospodarstw domowych, udział paliw, średnia energochłonność urządzeń) były zgodne zarówno dla prognozy, jak i dla rozpatrywanych opcji czy programów DSM. Planowanie DSM - określenie celu sterowania popytem, wybór programów DSM, ocena skutków ekonomicznych programów i stopnia ich akceptacji przez odbiorców, sposób wdrożenia. Planowanie wytwarzania - określenie zestawu źródeł wytwarzania energii (źródeł zakupu), realizujących wymóg najmniejszych kosztów i degradacji środowiska, bilansujących zapotrzebowanie, a jednocześnie utrzymujących odpowiedni poziom niezawodności zasilania. Opracowanie scenariuszy reprezentujących możliwy zakres przyszłych realizacji, dotyczących wzrostu zapotrzebowania, oddziaływania DSM i kosztów wytwarzania energii elektrycznej oraz wybór najlepszego planu dla każdego scenariusza. Analiza niepewności i ryzyka - rezultatem zintegrowanego planowania zasobów jest zazwyczaj identyfikacja dwóch lub trzech najlepszych planów źródeł wytwarzania (zakupu) energii. Wymaga to przeprowadzenia analizy niepewności i ryzyka, związanych z każdym z rozpatrywanych planów. Optymalizacja planu rozwoju - opierając się na wynikach szczegółowych ocen i analizie niepewności, dokonuje się wyboru jednego lub większej ilości planów. Można wybrać kilka planów ze wskazaniem jednego podstawowego i zbiorem pozostałych planów, jako warunkowych. Analiza finansowa - analiza ma na celu sprawdzenie, czy w założonym horyzoncie planistycznym jest utrzymywana integralność finansowa, tzn. czy przedsiębiorstwo będzie posiadało odpowiednie przychody zapewniające realizację i finansowanie przyjętego planu inwestycyjnego, czy zostanie utrzymana równowaga finansowa (płynność) przedsiębiorstwa. Monitorowanie i ocena - bieżąca obserwacja realizacji planu rozwoju.

ŹRÓDŁA

Przy tworzeniu słownika korzystaliśmy z:

  • Słowniczka rynku energii elektrycznej, którego współtwórcą był Pan: Jan Buczkowski - Prezes Giełdy Energii SA
  • Słownika regulacji i regulatora (www.ure.gov.pl)
  • Słownika energetycznego na stronie ZE Gorzów S.A.



cire
©2002-2017
Agencja Rynku Energii S.A.
mobilne cire
IT BCE