ENERGETYKA, RYNEK ENERGII - CIRE.pl - energetyka zaczyna dzień od CIRESłownik pojęć
Właścicielem portalu jest ARE S.A.
ARE S.A.

SZUKAJ:



PANEL LOGOWANIA

X
Portal CIRE.PL wykorzystuje mechanizm plików cookies. Jeśli nie chcesz, aby nasz serwer zapisywał na Twoim urządzeniu pliki cookies, zablokuj ich stosowanie w swojej przeglądarce. Szczegóły.


POJĘCIA POLSKIE
# A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż
Metody wykorzystujące przesłanki techniczne i termodynamiczne
Metoda fizyczna - polega na tym, że podziału kosztów paliwa wykorzystywanego w elektrociepłowni dokonuje się proporcjonalnie do ilości ciepła zużytego do wytwarzania obu rodzajów energii. Energię elektryczna wytwarzana w skojarzeniu traktuje się w tej metodzie jako produkt odpadkowy przy produkcji ciepła, wskutek czego cena ciepła jest wysoka, a energii elektrycznej relatywnie niska. Metoda termodynamiczna - polega na tym, że podziału kosztów paliwa dokonuje się proporcjonalnie do ilości ciepła zużytego do wytwarzania mocy elektrycznej przeciwprężnej oraz mocy dodatkowej, jaka można by uzyskać, gdyby rozprężyć parę od stanu na wylocie z turbiny przeciwprężnej do ciśnienia odpowiadającego warunkom panującym w skraplaczu zastępczej elektrowni kondensacyjnej. W tym przypadku ciepło użyteczne wytwarzane w skojarzeniu jest traktowane jako produkt odpadkowy przy wytwarzaniu energii elektrycznej, w związku z czym ciepło jest tanie. a energia elektryczna droga. Metoda egzergetyczna - polega na tym, że podziału kosztów paliwa dokonuje się proporcjonalnie do egzergii pary zużywanej do produkcji energii elektrycznej oraz ciepła. Metoda ta jest jakościowo zbliżona do metody termodynamicznej. Metoda Andrjuszczenki - zakłada, że względne koszty paliwa są proporcjonalne do spadków entalpii, odpowiadających wykorzystaniu pary w turbinie przeciwprężnej i w odbiorniku pary. Współczynniki proporcjonalności wynikają z odpowiedniego warunku ekonomicznego, określającego jednostkowy koszt paliwa wykorzystywanego do produkcji pary. Podział kosztów w gospodarce skojarzonej - podział kosztów w gospodarce skojarzonej powinien wynikać z wartości rynkowej energii elektrycznej określonej metoda kosztów unikniętych. Określanie cen energii z uwzględnieniem metody kosztów unikniętych stwarza elektrociepłowni możliwości podjęcia gry rynkowej. Wzrost wartości energii elektrycznej na lokalnym rynku może dać możliwość utrzymania na niezmienionym poziomie lub nawet obniżenia cen energii cieplnej. Z drugiej strony elektrociepłownia może elastycznie reagować na sytuację na rynku energii elektrycznej. Koszty uniknięte - (rozumiane też jako koszty przedsięwzięcia proefektywnościowego). Koszty te można określić jako różnicę kosztów ponoszonych przez kupujących energię elektryczna, wynikającą z najtańszego alternatywnego zakupu energii elektrycznej dostępnej na rynku w porównaniu do zakupu od danego lokalnego wytwórcy produkującego w skojarzeniu. Koszt uniknięty stanowi koszt krańcowy zakupu energii elektrycznej. Mogą być zatem wyznaczane z punktu widzenia spółki dystrybucyjnej kupującej energię elektryczna od lokalnego wytwórcy lub z punktu widzenia odbiorców chcących dokonywać bezpośredniego zakupu energii elektrycznej u takiego wytwórcy. Ogólnie w skład kosztów unikniętych wchodzą koszty zakupu energii, koszty opłat przesyłowych i tranzytowych oraz koszty kapitałowe i eksploatacyjne stałe wynikające z ewentualnej rozbudowy układu sieciowego. Ceny wynikające z kosztów unikniętych są cenami granicznymi, odpowiadającymi kosztom zakupu tej samej ilości energii elektrycznej na rynku systemowym. Ceny ustalane przez elektrociepłownię powinny być niższe od tak wyznaczonych cen granicznych. Metoda kosztów unikniętych - metoda podziału kosztów własnych (stałych i zmiennych) wytwarzania ciepła i energii elektrycznej w układach skojarzonych, stanowiących podstawę do określenia cen na wytwarzana energię elektryczna i cieplna. Do mocnych stron metody kosztów unikniętych nalezą: osiąganie większych korzyści z tytułu produkcji energii elektrycznej w skojarzeniu w porównaniu z rozdzielonym wytwarzaniem ciepła i energii elektrycznej, możliwości rynkowego kształtowania podziału kosztów paliwowych w gospodarce skojarzonej, co wynika z faktu, że odbiorcy są gotowi zapłacić taka cenę za energię elektryczna wytwarzana w skojarzeniu, która wyraźnie przewyższa koszty paliwa, wynikające ze stosowania fizycznej metody podziału kosztów. Metoda kosztów unikniętych zgodnie z § 5 ust. 2 p. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz zasad rozliczeń w obrocie energia elektryczna, w tym rozliczeń z indywidualnymi odbiorcami w lokalach stanowi podstawę do wyznaczania uzasadnionych kosztów wytwarzania energii elektrycznej. Ma ona za zadanie eliminować subsydiowanie skrośnie. Metoda podziału kosztów na podstawie tzw. kosztów unikniętych posiada kilka modyfikacji, do których zalicza się: metodę elektrowni równoważnej, metodę procesu zastąpionego, metodę kosztu granicznego. Spośród wymienionych metod najbardziej popularna jest metoda elektrowni równoważnej. Metoda elektrowni równoważnej - zakłada, że koszt obciążający wytwarzanie energii elektrycznej w skojarzeniu równa się kosztowi paliwa w równoważnej elektrowni kondensacyjnej, budowanej współcześnie z daną elektrociepłownią. Istotą tej metody jest przyjęcie założenia, że produkcja energii elektrycznej w skojarzeniu odpowiada produkcji ze sprawnością najlepszej elektrowni kondensacyjnej, przy czym zgodnie z PN-93/M-35500 sprawność ta powinna być nie niższa, niż 37,1%. Metoda ta charakteryzuje się relatywnie niskim kosztem ciepła oraz relatywnie wysokim kosztem wytwarzania energii elektrycznej. Jednak we właściwy sposób uwzględnia zależność, polegającą na spadku (do zera) jednostkowego kosztu ciepła oddawanego przez elektrociepłownię przeciwprężną przy obniżaniu ciśnienia wylotowego z turbiny do poziomu ciśnienia panującego w skraplaczu turbiny kondensacyjnej. Pozwala to odpowiednio różnicować koszt ciepła produkowanego w skojarzeniu w zależności od ciśnienia pary odbieranej z turbiny. Energia zużyta na wytwarzanie energii elektrycznej będzie sumą energii wrytej w procesie kondensacyjnym i procesie skojarzonym. Różnica pomiędzy całkowitą ilością energii wrytej w elektrowni i ilością energii zużytej na wytwarzanie energii elektrycznej stanowi wrycie na produkcję ciepła.

ŹRÓDŁA

Przy tworzeniu słownika korzystaliśmy z:

  • Słowniczka rynku energii elektrycznej, którego współtwórcą był Pan: Jan Buczkowski - Prezes Giełdy Energii SA
  • Słownika regulacji i regulatora (www.ure.gov.pl)
  • Słownika energetycznego na stronie ZE Gorzów S.A.



cire
©2002-2017
Agencja Rynku Energii S.A.
mobilne cire
IT BCE